لطفا صبر کنید

آزمایش ESR(سرعت رسوب گلبول قرمز)

ESR یک معیار غیرمستقیم از میزان التهاب موجود در بدن است. این معیار سرعت ته نشینی(رسوب) اریتروسیت ها (گلبول های قرمز) را در یک لوله نازک خون اندازه گیری می کند. به طور طبیعی گلبول های قرمز به آرامی پایین می آیند و مقدار کمی پلاسمای شفاف باقی می گذارند. افزایش مقدار پروتئین های خاص خون (مانند فیبرینوژن یا ایمونوگلوبولین ها، که در التهاب افزایش می یابد) سبب می شود که گلبول قرمز سریعتر رسوب کنند و ESR افزایش یابد.

هزینه دولتی

۱،۱۶۹ تومان

هزینه آزاد

۲،۸۰۳ تومان

هزینه خیریه

۱،۹۴۸ تومان

سوالات متداول

چرا باید آزمایش بدهیم؟

آزمایش ESR برای شناسایی و نظارت بر فعالیت التهاب به منظور کمک در تشخیص علت اصلی آن انجام می شود.

هنگامی که پزشک فکر می کند ممکن است فرد یک بیماری داشته باشد که سبب التهاب می شود این آزمایش را درخواست می دهد. علاوه بر آن برای کمک به تشخیص و پیگیری دوره بیماری التهابی، به ویژه آرتریت تمپورال و پلی میالژی روماتیکا آزمایش ESR انجام می شود.

نمونه خونی که از رگ بازو گرفته می شود.

ESR یک معیار غیرمستقیم از میزان التهاب موجود در بدن است. این معیار سرعت ته نشینی(رسوب) اریتروسیت ها (گلبول های قرمز) را در یک لوله نازک خون اندازه گیری می کند. نتایج به صورت اینکه پس از یک ساعت چند میلی متر پلاسمای روشن در بالای ستون وجود دارد، گزارش می شود. به طور طبیعی گلبول های قرمز به آرامی پایین می آیند و مقدار کمی پلاسمای شفاف باقی می گذارند. افزایش مقدار پروتئین های خاص خون (مانند فیبرینوژن یا ایمونوگلوبولین ها، که در التهاب افزایش می یابد) سبب می شود که گلبول قرمز سریعتر رسوب کنند و ESR افزایش یابد. در آزمایشگاه های بزرگ ESR ممکن است توسط یک تحلیلگر خودکار انجام شود.

پزشک شما ممکن است آزمایش CRP و همچنین سایر آزمایش های بیوشیمی و CBC را هم زمان با ESR را درخواست کند. علاوه بر آن، ممکن است بر اساس علائم شما آزمایش های دیگری مانند آزمایش ANA (آنتی بادی ضد انسدادی) و RF (فاکتور روماتوئید) را که در بیماری های خودایمنی تجویز می شود یا برای بررسی عفونت انجام می شوند را تجویز کند. الکتروفورز سرم می تواند شواهدی از بیماری هایی مانند میلوما چندگانه و لنفوم را جستجو کند.

ESR یک شاخص در بدن شما است. مانند درد، به شما هشدار می دهد که مشکلی وجود دارد. در بیشتر موارد، با برطرف شدن التهاب، ESR با گذشت زمان کاهش می یابد. اگر یک بیماری التهابی مزمن (طولانی مدت) داشته باشید، ESR ممکن است با میزان فعالیت بیماری شما تغییر کند.

توضیحات بیشتر

کاربرد این آزمایش چیست؟

ESR یک آزمون آسان، ارزان و غیر اختصاصی است که برای سال ها جهت کمک به تشخیص بیماری های مرتبط با التهاب حاد و مزمن (یعنی کوتاه مدت یا بلند مدت) از جمله عفونت ها، سرطان ها و بیماری های خودایمنی مورد استفاده قرار گرفته است. گفته می شود که ESR غیر اختصاصی است زیرا افزایش آن به پزشک دقیقا نمی گوید که التهاب در کدام قسمت بدن است یا اینکه چه چیزی باعث ایجاد التهاب شده است و همچنین می تواند در شرایط دیگری علاوه بر التهاب نیز تحت تاثیر قرار گیرد. به همین علت، ESR به طور معمول همراه با سایر آزمایشات استفاده می شود.

ESR برای تشخیص دو بیماری خاص التهابی شامل آرتریت تمپورال و پلی میالژی روماتیکا مفید است. ESR بالا یکی از نتایج اصلی آزمایش است که برای تایید تشخیص مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین برای نظارت بر فعالیت بیماری و پاسخ به درمان در هر دو این بیماری ها استفاده می شود.

پزشک معمولا آزمایش ESR را همراه با سایر آزمایشات، برای ارزیابی بیمارانی که دارای علائم نشان دهنده ابتلا به پلی میالژی روماتیکا یا آرتریت تمپورال هستند تجویز می کند. این علائم شامل سردرد، درد گردن یا شانه، درد لگن، کم خونی، کاهش وزن غیر قابل توضیح و سفتی مفاصل است. بسیاری شرایط دیگر وجود دارد که می تواند موجب افزایش موقت یا پایدار  ESR شوند و برخی نیز باعث کاهش می شوند.

از آنجا که ESR یک نشانگر غير اختصاصی نشان دهنده التهاب است و تحت تأثير عوامل ديگر قرار دارد، نتايج بايد همراه با يافته های بالينی ديگر پزشک، سابقه بيمار و نتايج حاصل از آزمایش های مناسب مورد استفاده قرار گیرد. اگر یافته های ESR و یافته های بالینی مطابقت داشته باشد، ممکن است پزشک بتواند تشخیص مشکوک را تایید یا رد کند.  ESR بالا به تنهایی بدون علائم خاص بیماری، معمولا به پزشک اطلاعات کافی برای تصمیم گیری پزشکی ارائه نمی دهد.

قبل از انجام تحقیقات گسترده برای بیماری ، پزشک ممکن است بخواهد آزمایش ESR را پس از چند هفته یا چند ماه تکرار کند. اگر یک پزشک قبلا می داند بیمار دارای بیماری است، مانند آرتریت تمپورال که در آن تغییرات در ESR نشان دهنده فرایند بیماری است، می تواند از ESR در فواصل منظم استفاده کند تا به کنترل بیماری فرد کمک بشود.

پزشکان تصمیمات خود را صرفا بر اساس نتایج ESR اتخاذ نمی کنند. ممکن است بیمار  یک نتیجه طبیعی دارا باشد، اما همچنان یک مشکل داشته باشد.

 ESR می تواند به میزان قابل توجهی با عفونت ها (از جمله سل و دیگر عفونت های عمومی)، التهاب (آرتریت تمپورال و پلی میالژی روماتیکا) و برخی از سرطان ها (مولتیپل میلوما  و سایر سرطان های خونی) مرتبط باشد.

یک ESR نسبتا بالا را می توان در شرایط فوق مشاهده کرد، اما باز هم بیشتر با آرتریت التهابی، کم خونی، پیری و بارداری مرتبط است.

افزایش ESR می تواند به معنای افزایش التهاب یا پاسخ ضعیف به درمان باشد. کاهش ESR ممکن است برای تأیید پاسخ رضایت بخش به درمان استفاده شود.

اگرچه ESR کم، معمولا مهم نیست، اما می تواند با پلی سیتمی (وضعیتی که در آن بیمار بیش از حد سلول قرمز خون تولید می کند) ، با لکوسیتوزیس شدید (بیمار دارای سلول های سفید خون بسیار بالا) و برخی از نارسایی های پروتئینی در ارتباط باشد.

پزشکان و آزمایشگاه های برتر