لطفا صبر کنید

آزمایش گاماگلوتامیل ترانسفراز

این آزمایش برای بررسی بیماری کبد یا مجاری صفراوی و بررسی سوء مصرف الکل مورد استفاده قرار می گیرد. علاوه بر آن، در تشخیص اینکه آیا سطح بالای آلکالین فسفاتاز (ALP) به علت بیماری کبد یا استخوان است، به پزشک کمک می کند. همچنین می تواند برای بررسی یا نظارت بر آسیب کبدی به علت مصرف الکل مورد استفاده قرار گیرد.

هزینه دولتی

۰ تومان

هزینه آزاد

۰ تومان

هزینه خیریه

۰ تومان

سوالات متداول

این آزمایش برای بررسی بیماری کبد یا مجاری صفراوی و بررسی سوء مصرف الکل مورد استفاده قرار می گیرد. علاوه بر آن، در تشخیص اینکه آیا سطح بالای آلکالین فسفاتاز (ALP) به علت بیماری کبد یا استخوان است، به پزشک کمک می کند. همچنین می تواند برای بررسی یا نظارت بر آسیب کبدی به علت مصرف الکل مورد استفاده قرار گیرد.

اگر پزشک علائم فرد را ناشی از اختلال کبد یا مجاری صفراوی بداند این آزمایش را درخواست می دهد. علاوه بر آن، زمانی که افزایش سطح آلکالین فسفاتاز وجود دارد، برای بررسی بیشتر از آزمایش گاماگلوتامیل ترانسفراز استفاده می شود.

نمونه خونی که از رگ بازو گرفته می شود.

GGT آنزیمی است که عمدتا در کبد وجود دارد و به طور طبیعی نیز به مقدار کمی در خون موجود است. زمانی که کبد آسیب می بیند یا جریان صفرا متوقف می گردد، مقدار GGT افزایش می یابد. بنابراین GGT نشانگر مفیدی در تشخیص مشکلات مجاری صفراوی است.

بله، GGT بسیار حساس است و زمانی که حتی نشانه ای وجود ندارد، می تواند افزایش یابد. این افزایش ممکن است به طور موقت باشد. امکان دارد به علت مصرف دارو یا در صورت مصرف الکل 24 ساعت قبل از آزمایش، مقدار GGT به طور موقت افزایش یابد. اگر سایر آنزیم های کبدی طبیعی باشد، پزشک فقط می تواند صبر کند و سپس آزمایش GGT را تکرار کند. اگر GGT بسیار زیاد است یا سایر آنزیم های کبدی نیز افزایش یافته باشد، ممکن است پزشک برای بررسی علت آن، آزمایشات بیشتری انجام دهد.

با گذشت زمان، سطح GGT شما نسبت به زمانی که نوشیدن الکل را متوقف کردید کاهش پیدا میکند و به سطح نرمال نزدیک می شود. عدم مصرف الکل از آسیب بیشتر به کبد جلوگیری کرده و عملکرد آن با گذشت زمان بهتر می شود.

توضیحات بیشتر

کاربرد این آزمایش چیست؟

آزمایش GGT به تشخیص بیماری کبد و آسیب مجرای صفرا کمک می کند. علاوه بر آن، پزشکان می توانند از این آزمایش برای تشخیص علت افزایش سطح آلکالین فسفاتاز (ALP) استفاده کنند. ALP و GGT هر دو در بیماری های مجاری صفراوی و برخی بیماری های کبدی افزایش می یابند، اما در بیماری های استخوانی تنها ALP افزایش می یابد. اگر سطح GGT در یک فرد دارای ALP بالا طبیعی باشد، به احتمال زیاد این افزایش در GGT به بیماری استخوان مربوط می شود. GGT همچنین می تواند برای نشان دادن سوء مصرف الکل مورد استفاده قرار گیرد (در حدود 75٪ از مصرف کنندگانی که الکل را به صورت سنگین و طولانی مدت استفاده می کنند،  GGT افزایش می یابد).

پزشک معمولا GGT و دیگر آزمایشات را برای ارزیابی فردی که علائم بیماری کبدی یا مجاری صفراوی را نشان می دهد، تجویز می کند. بعضی از علائم آسیب کبدی شامل زردی، تهوع، استفراغ، ورم شکم (در اطراف ناحیه معده)، درد شکمی، خارش شدید و خستگی است.

GGT در بسیاری از بیماری هایی که باعث آسیب به مجاری صفراوی یا کبدی می شود، افزایش می یابد. اما معمولا در تشخیص علل مختلف آسیب کبدی، مفید نیست. GGT همچنین در تعیین علت ALP بالا مفید است. در افراد مبتلا به سابقه سوء مصرف الکل که تحت درمان هستند، GGT ممکن است مورد استفاده قرار گیرد تا بررسی شود که فرد برنامه درمان را دنبال می کند یا خیر.

با سطوح پایین یا نرمال بعید است فرد بیماری کبدی داشته باشد.

سطح GGT افزایش یافته نشان می دهد که مشکلی در کبد وجود دارد اما مشخص نیست چه مشکلی. به طور کلی هرچه میزان GGT بیشتر باشد آسیب کبدی نیز بیشتر است. سطح بالای GGT ممکن است به علت بیماری کبدی باشد، اما ممکن است این افزایش به علت نارسایی احتقانی قلب، نوشیدن الکل و استفاده از بسیاری از داروهای تجویزی و غیر تجویزی شامل داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (داروهای ضد التهابی)، داروهای کاهش دهنده چربی، آنتی بیوتیک ها، مسدود کننده های هیستامین (برای درمان بیش از حد اسید معده)، داروهای ضد قارچی، ضد انعقادی (داروهای کنترل تشنج)، داروهای ضد افسردگی و هورمون هایی نظیر تستوسترون نیز اتفاق افتاده باشد. قرص های ضد بارداری خوراکی (قرص های کنترل زایمان) و کلوفیبرات می توانند سطح GGT را کاهش دهند.

پزشکان و آزمایشگاه های برتر