لطفا صبر کنید

آزمایش الکترولیت ها

این آزمایش برای تشخیص مشکل تعادل در الکترولیت های بدن انجام می شود.الکترولیت ها مواد معدنی هستند که در بافت های بدن و خون در قالب نمک های محلول یافت می شوند. آن ها، به عنوان ذرات باردار الکتریکی، مواد مغذی را به داخل و خارج از سلول های بدن منتقل می کنند، تعادل آب بدن را حفظ می کنند و به تثبیت سطح اسید/ باز بدن کمک می کنند. الکترولیت ها معمولا به عنوان بخشی از مشخصات کلیوی اندازه گیری می شوند. الکترولیت های اصلی بدن شامل ، سدیم (Na +)، پتاسیم (K +) ، کراتینین و/ یا اوره هستند. و گاهی اوقات شامل کلرید (Cl-) و بی کربنات نیز می شوند.

هزینه دولتی

۰ تومان

هزینه آزاد

۰ تومان

هزینه خیریه

۰ تومان

سوالات متداول

این آزمایش برای تشخیص مشکل تعادل در الکترولیت های بدن انجام می شود.

آزمایش الکترولیت ها به عنوان بخشی از یک آزمایش خون معمول انجام می شود. علاوه بر آن، زمانی که پزشک به عدم تعادل الکترولیت ها (معمولا سدیم و پتاسیم) یا عدم تعادل اسید- بازی در بدن فرد مشکوک باشد، این آزمایش را درخواست می دهد. هنگامی که شخص داروی خاصی مانند دیورتیک یا مهارکننده های ACE مصرف می کند نیز ممکن است الکترولیت ها را در او بررسی کنند.

نمونه خونی که از رگ بازو گرفته می شود.

الکترولیت ها مواد معدنی هستند که در بافت های بدن و خون در قالب نمک های محلول یافت می شوند. آن ها، به عنوان ذرات باردار الکتریکی، مواد مغذی را به داخل و خارج از سلول های بدن منتقل می کنند، تعادل آب بدن را حفظ می کنند و به تثبیت سطح اسید/ باز بدن کمک می کنند. الکترولیت ها معمولا به عنوان بخشی از مشخصات کلیوی اندازه گیری می شوند. الکترولیت های اصلی بدن شامل ، سدیم (Na +)، پتاسیم (K +) ، کراتینین و/ یا اوره هستند. و گاهی اوقات شامل کلرید (Cl-) و بی کربنات نیز می شوند.

بیشتر سدیم بدن در مایع خارج سلولی (ECF)، یعنی خارج از سلول های بدن یافت می شود. جایی که به تنظیم مقدار آب بدن کمک می کند. پتاسیم عمدتا در داخل سلول های بدن یافت می شود. مقدار کم اما حیاتی پتاسیم در پلاسما، یعنی قسمت مایع خون  وجود دارد. نظارت برمقدار پتاسیم مهم است، زیرا تغییرات کوچک در سطح آن می تواند ریتم قلبی و توانایی انقباض آن را تحت تأثیر قرار دهد. کلرید در داخل و خارج از سلول ها برای کمک به خنثی کردن بارهای الکتریکی در حرکت است و سطح آن معمولا نشان دهنده میزان سدیم است. کار اصلی بی کربنات، که توسط کلیه ها دفع و دوباره جذب می شود، کمک به حفظ سطح پایدار pH و نیز  کمک به خنثی کردن بارهای الکتریکی است.

رژیم غذایی حاوی سدیم، پتاسیم و کلرید است. کلیه ها آنها را دفع می کنند. ریه ها  اکسیژن را فراهم می کنند و CO2 را تنظیم می کنند. تعادل این مواد شیمیایی نشانه ای از سلامت عملکردی در چند عملکرد اساسی بدن است. از جمله عملکردهایی که توسط کلیه ها و قلب انجام می شوند.

هر بیماری یا شرایطی که مقدار مایعات در بدن را تحت تاثیر قرار دهد، مانند کم آبی یا بیماری هایی که بر ریه ها، کلیه ها، متابولیسم یا تنفس اثر گذار باشند، می تواند به طور بالقوه سبب عدم تعادل بر مایعات، الکترولیت ها یا PH (اسیدوز یا آلکالوز) شود. PH طبیعی باید در محدوده باریکی از 7.35 تا 7.45 حفظ شود و الکترولیت ها باید در تعادل باشند تا عملکرد مناسب پروسه های متابولیک و تحویل مقدار مناسب اکسیژن به بافت ها تضمین شود.

یک آزمایش مربوطه شکاف آنیونی است. این آزمایش در واقع مقایسه مقداری است که منعکس کننده تفاوت بین بار یون های مثبت (کاتیون ها) و بار یون های منفی (آنیون ها) می باشد.

توضیحات بیشتر

کاربرد این آزمایش چیست؟

اندازه گیری های الکترولیتی برای بررسی یک الکترولیت یا عدم تعادل pH و برای بررسی یک درمان که بر روی عملکرد بدن  تاثیر می گذارد استفاده می شود. از آنجایی که الکترولیت ها اغلب در انواع بیماری های حاد و مزمن  غیر طبیعی هستند،  اغلب در بیماران بستری مورد درخواست قرار می گیرد.

ممکن است به عنوان بخشی از آزمایش معمول یا به عنوان یک روش کمک تشخیصی برای یک اختلال خاص مانند ادم یا آریتمی قلبی مورد نیاز باشد. اگر یک یا چند الکترولیت نامتعادل باشد، پزشک ممکن است بخواهد با توجه به علت عدم تعادل، این الکترولیت ها را  دقیقا کنترل کند و به همراه آن علت عدم عدم تعادل را نیز درمان کند.

مقدار الکترولیت ها تحت تاثیر رژیم غذایی، میزان آب بدن و مقدار دفع الکترولیت ها توسط کلیه ها است. علاوه بر آن، میزان الکترولیت ها می تواند تحت تاثیر هورمون ها، به ویژه آلدسترون نیز باشد. آلدسترون هورمونی است که سدیم را در بدن نگه می دارد اما سبب خارج شدن پتاسیم از بدن می شود.

در اختلالاتی خاص، یک یا چند الکترولیت ممکن است غیر طبیعی باشند. پزشک به تعادل کلی نگاه خواهد کرد. اما به احتمال زیاد به میزان سدیم و پتاسیم بیشتر توجه می کند. به عنوان مثال، افرادی که کلیه هایشان به درستی کار نمی کند، ممکن است مایع زیادی در بدن حفظ کنند. در نتیجه سدیم و کلرید رقیق می شوند و میزان غلظت طبیعی آن ها در بدن کاهش می یابد. کسانی که از دست رفتن شدید مایع بدن را تجربه کرده اند ممکن است افزایش سدیم، پتاسیم و کلر را نشان دهند .در برخی از انواع بیماری های قلبی، عضلات، عصب و دیابت نیز ممکن است یک یا چند الکترولیت غیر طبیعی وجود داشته باشد.

دانستن اینکه کدام الکترولیت ها از تعادل خارج شده اند، می تواند به پزشک برای یافتن علت و درمان تنظیم تعادل مناسب کمک کند.

پزشکان و آزمایشگاه های برتر